Γιατί η γυμναστική έπαψε να είναι παιχνίδι;

Γιατί η γυμναστική έπαψε να είναι παιχνίδι; Ποιοι λόγοι οδήγησαν στην ιδέα της "καταναγκαστικής άσκησης;"

Σήμερα, καθώς χρησιμοποιούσα μια δημοφιλή εφαρμογή απώλειας βάρους που ενσωματώνει μέσα της και την γυμναστική, αναρωτήθηκα: Γιατί η γυμναστική έπαψε να είναι παιχνίδι; Γιατί οι άνθρωποι σταμάτησαν να την απολαμβάνουν, και το κυριότερο, γιατί έχει γίνει καταναγκαστική εργασία στα σχολεία;

Δε θα σου πω ψέματα. Και εγώ στο σχολείο, ήμουν, όπως και είμαι, ένα παχουλό παιδί. Έκανα προσπάθειες να γυμναστώ, αλλά δεν τα κατάφερνα. Ποδόσφαιρο; Μπάσκετ; Volley; Με τίποτα! Μάλιστα πολλές φορές φαινόμουν και “αταίριαστος” μπροστά σε όλους αυτούς τους αθλητές.

Μια μέρα, καθώς μεγάλωνα, κατάλαβα ότι μου αρέσουν πιο ήπια πράγματα. Ο ήπιος χορός, το περπάτημα, το τρέξιμο όταν η φυσική κατάσταση μου το επιτρέπει και φυσικά τα βάρη στο γυμναστήριο. Αυτά είναι τα δικά μου παιχνίδια.

Όμως γιατί η γυμναστική έπαψε να είναι παιχνίδι;

Πρώτον και κύριο, γιατί οι επιρροές από τα media (είτε social, είτε τηλεόραση, ακόμα και περιοδικά) μας λένε πότε να γυμναστούμε και τι να κάνουμε. Ναι, είναι ωραίοι οι οδηγοί, δε λέω, αλλά όταν λειτουργείς βάσει ενός σχεδίου που δεν επέλεξες εσύ, δεν αποδίδεις καλά. Θα μου πεις και στο γυμναστήριο έτσι δεν είναι; Όχι, γιατί εκεί θέλει σύστημα, όχι σχέδιο.

Επίσης, οι γυμναστές πλέον στα σχολεία έχουν μια απόλυτη στάση των πραγμάτων. Είτε δε νοιάζονται και βαθμολογούν με βάση απλώς τα παιχνίδια, είτε νοιάζονται υπερβολικά κάνοντας bullying τα παχύσαρκα παιδιά. Πού είναι η μέση λύση; Οι συμβουλές για σωστή διατροφή; Οι συμβουλές για εξατομίκευση;

Εξατομίκευση

Δε γίνεται κάθε άνθρωπος να κάνει το ίδιο πρόγραμμα. Και για εμένα, ο μεγαλύτερος λόγος που η γυμναστική έπαψε να είναι παιχνίδι είναι ότι δεν υπάρχει εξατομίκευση. Όλοι ΠΡΕΠΕΙ να χωράνε σε ένα πρόγραμμα, σε ένα χρονοδιάγραμμα. Να έχουν τη δική τους ροή των πραγμάτων. Να ξέρουν πότε να κάνουν τι, αλλά να είναι δική τους επιλογή.

Και φυσικά, αν θέλεις αυτή την εξατομίκευση, πρέπει να πληρώσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς, στην κοινωνία που ζούμε, τα πάντα είναι επί πληρωμή. Όπως στην εφαρμογή που χρησιμοποιώ ή σε ένα διατροφολόγο/γυμναστήριο. Διαφορετικά, ή υπάρχει μεγάλη αναμονή ή υπάρχει το γνωστό “τσουβάλιασμα”.

Τελειομανία

Αυτή η τελειοθηρία. Να θέλουμε να είμαστε σε όλα, και όλοι, τέλειοι. Δεν είναι ειρωνικό; Οι προπονητές, καταλαβαίνουν έννοιες όπως “αθλητική ψυχολογία” και “κούραση”, προσπαθώντας να βοηθήσουν τους αθλητές τους να αναρρώσουν πριν την επόμενη προπόνηση. Η γνώση και φυσιολογίας, κάνει τα πράγματα ακόμα καλύτερα.

Άρα, η έλλειψη τελειοθηρίας σε έναν προπονητή μπορεί να αποτελέσει εν δυνάμει πρόβλημα, όταν δεν θέλει να ενημερωθεί με τα νέα δεδομένα άθλησης και δεν θέλει να βοηθήσει. Αλλά η έλλειψη της σε έναν ασκούμενο, όχι. Άδικο; Όχι και τόσο. Γιατί οι μαθητές φυσικής δεν απαιτούνται να ξέρουν όλους τους τύπους από την πρώτη μέρα στο μάθημα ενώ ο καθηγητής πρέπει να τα ξέρει; Για αυτό.

Λανθασμένα πρότυπα

Αυτό που μου “τη δίνει” περισσότερο, είναι τα λανθασμένα, υπέρ-γυμνασμένα πρότυπα στους νέους. Ναι, οι κοιλιακοί είναι ωραίο θέαμα και στα δύο φύλα. Όμως δεν είναι αυτός ο αυτό-σκοπός. Είναι μια υγιής διατροφή, ένας υγιής τρόπος άσκησης, κατά κύριο λόγο καθημερινός, και θετική ψυχολογία. Όλα τα άλλα θα έρθουν με τον καιρό. Αρκεί να υπάρχουν καλά θεμέλια διατροφής, άσκησης και ψυχολογίας.

Στην κοινωνία μας, πρότυπο είναι για παράδειγμα να τρως ένα γιαούρτι όλη μέρα και να είσαι εντάξει, ή να τρως γύρους και να είσαι Youtuber. Γιατί; Γιατί μέσα σε μια κοινωνία των άκρων, οι εταιρείες προσπαθούν να δώσουν λανθασμένα πρότυπα στους επιρρεπείς και στα νέα παιδιά, ώστε να πουληθούν προϊόντα και προωθητικές ενέργειες.

Και ποια είναι η λύση;

Η λύση είναι απλή: Βρες ένα είδος γυμναστικής που σου αρέσει, και κάνε το. Δεσμεύσου σε αυτό. Και αν δεν σου αρέσει στη συνέχεια, δεν πειράζει. Βρες ένα άλλο. Δεν είμαστε από πέτρα. Άκαμπτοι. Προσπάθησε, όσο μπορείς, να τηρείς αυτά που είπαμε: Καλή διατροφή, καλή άσκηση και θετική ψυχολογία.

Και τα αποτελέσματα θα έρθουν. Το ίδιο και οι αλλαγές στον τρόπο που σκέφτεσαι και δρας. Μονάχα μην αφήνεις αυτήν την “τοξική κουλτούρα” καταναγκαστικής γυμναστικής να σε “πλακώσει”. Γιατί η γυμναστική, χρειάζεται να είναι παιχνίδι, ε;