Γιατί με τρώνε τα συναισθήματα μου;
Εχθές, είχα μια συζήτηση με ένα συγγενικό μου πρόσωπο σχετικά με την συναισθηματική υπερφαγία. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το θέμα προς επίλυση μας ταλαιπωρεί και τους δύο εδώ και πολλά χρόνια, απλώς εγώ δεν το είχα συνειδητοποιήσει ακόμα.
Σε αντίθεση με άλλα site, όπως αυτά της ψυχολογίας που λένε γιατί η συναισθηματική υπερφαγία μας κάνει κακό, εγώ θα επιχειρήσω να πείσω τον εαυτό μου να χάσει κιλά, ή τουλάχιστον να ταρακουνηθεί αρκετά ώστε να χάσει αυτά που πήρε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Και πίστεψε με, δεν είναι λίγα, φτάνουν στα 30.
Πολλές φορές, όταν νιώθω στεναχωρημένος, λυπημένος ή απλώς βαριέμαι και νιώθω “κλειδωμένος” μέσα στο σπίτι, τρώω. Τρώω από φρούτα και τσάι χωρίς θερμίδες, μέχρι φαγητό και έτοιμες πίτσες ή γύρους. Το ξέρω, δεν είναι οι καλύτερες επιλογές. Όμως εκείνη τη στιγμή, είναι αυτά που με ανακουφίζουν.
Γιατί με τρώνε τα συναισθήματα μου; Γιατί είναι έντονα. Είναι πολλά και μπερδεμένα. Είναι θυμωμένα, λυπημένα, ενθουσιασμένα, καταθλιπτικά και μανιακά. Ναι, το παραδέχομαι, τρώω και σε επεισόδια μου. Όχι τόσο πολύ αλλά τρώω.
Δύσκολα συναισθήματα
Επομένως, μερικές φορές, δυσκολεύομαι να τα εκφράσω. Αυτό σημαίνει ότι είναι δύσκολα; Όχι. Αρνητικά; Όχι. Απλώς εγώ, δυσκολεύομαι να τα εκφράσω. Γιατί; Γιατί πρώτον νιώθω ότι κανένας δε θα με ακούσει, δεύτερον ότι όλα είναι μάταια και τρίτον ματαιώνω τον εαυτό μου μέσω της ασυνέπειας μου.
Λίγοι πραγματικά ακούν. Πέρα από τη θεραπευτική ομάδα μου και κάποια συγγενικά και φιλικά πρόσωπα, κανένας άλλος δεν με καταλαβαίνει πραγματικά. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Για αυτό και αποκαλώ τα συναισθήματα αυτά δύσκολα.
Η ματαιότητα είναι δύσκολο πράγμα. Δύσκολη έννοια για αντίληψη, για την ακρίβεια. Μπορεί κάποιος να νιώθει ευτυχία, όμως μέσα του να νιώθει ότι δεν έχει σκοπό. Και η καλή τύχη (ευ,τυχία) δεν σηματοδοτεί πάντα το σκοπό. Και αν δεν βρίσκεις ένα νόημα, ένα σκοπό, τότε πώς θα παλέψεις με την ματαιότητα;
Τρίτον, η συναισθηματική υπερφαγία συνδέεται με την αυτοματαίωση. Δηλαδή με το ματαιώνεις τον εαυτό σου, με ασυνέπεια. Λες για παράδειγμα ότι θα πας για τρέξιμο, αλλά δεν πηγαίνεις; Αυτοματαίωση, Λες ότι θα τρως λιγότερο και πιο θρεπτικά, αλλά δεν κάνεις τίποτα από αυτά; Αυτοματαίωση.
Γιατί τρώω τα συναισθήματα μου;
Αν με ρωτούσαν ως ψυχολόγο ποια είναι η σωστή έκφραση της συναισθηματικής υπερφαγίας, θα έλεγα αυτήν παραπάνω: Γιατί τρώω τα συναισθήματα μου; Και πίστεψε με, η απάντηση είναι περίπλοκη ακόμα και για εμάς, τους ίδιους τους ψυχολόγους.
Η αλήθεια είναι, ότι δεν ξέρω γιατί ο άνθρωπος τρώει τα συναισθήματα του. Εννοώ, πέρα από νευροβιολογικούς, κοινωνικούς, παράγοντες τραύματος και παράγοντες ασθένειας, δεν μπορώ να κατανοήσω βαθύτερα γιατί κάποιος επιλέγει τη συναισθηματική υπερφαγία από το να εκφραστεί.
Γιατί όλα, είναι θέμα προοπτικής και έκφρασης. Κάτι που δεν εκφράζεται λεκτικά ή εξωλεκτικά, αναγκαστικά θα εκφραστεί σωματικά. Και αυτό πολλές φορές, συνδέεται με το φαγητό. Είναι το “σωσίβιο” που μπορεί να μας αναγκάσει να μη μιλήσουμε, αν το σκεφτείς κυριολεκτικά. Ειδικά, αν δεν θέλουμε να μιλήσουμε.
Το φαγητό ως επίλυση των προβλημάτων μας
Εντάξει, μπορούμε να πούμε ότι το φαγητό μπορεί να επιλύσει και κάποια προβλήματα. Για παράδειγμα, μπορεί να ενώσει ή να ενισχύσει το δεσμό των σχέσεων, μπορεί να δημιουργήσει επαγγελματικές σχέσεις και να μας βοηθήσει να νιώσουμε προσωρινή χαρά με ένα μικρό γλυκό, για παράδειγμα.
Το να δαιμονοποιούμε το φαγητό, θα ήταν μια λάθος προσέγγιση. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τη δική μου, χρειάζεται να περιορίσω λιγάκι το τι τρώω και το πόσο τρώω. Εναλλακτικά, τα πράγματα θα δυσκολέψουν κι άλλο. Και πίστεψε με, είναι ήδη αρκετά δύσκολα.
Παρακάτω θα βρεις μερικά resources για τη συναισθηματική υπερφαγία και το πώς μπορείς να την αντιμετωπίσεις. Όπως πάντα, να προσέχεις τον εαυτό σου και να σε αγαπάς 🙂
Resources
Τι είναι η συναισθηματική υπερφαγία